แซว

เรื่องแปลก

A-Team โดย...ขวด

ความซวยประจำสัปดาห์ โดย...ธามาดา

อะไรๆ ก็สนุก โดย... หมู นินจา

เกมชิงรางวัล

คุยท้ายเล่ม

ความซวยประจำสัปดาห์ โดย...ธามาดา

(หมายเหตุ.....บางส่วนของเรื่องสั้นนี้สร้างขึ้นจากเหตุการณ์จริง)
เชื่อเถอะ.....นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันแทบจะร้องไห้ตอนพิมพ์ข้อความลงในเฟซบุ๊คของตัวเองที่ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ ไม่รู้ทำไมชีวิตฉันถึงซวยแบบนี้ มันก็ไม่ใช่กงการอะไรที่ต้องมาเล่าสู่กันฟังหรอก แต่ความโชคร้ายที่มันประดังเข้ามาในชีวิตของฉันพร้อมๆกันมันทำให้อดที่จะต้องหาที่ระบายออกไม่ได้จริงๆ ขอบคุณมาร์ค ซัคเคอร์เบิร์ก ผู้สร้างเฟซบุ๊ค ไม่งั้นอกอีแป้นแตกแน่ๆ......!! และแล้วฉันก็พิมพ์บันทึกลงไปยาวเหยียดด้วยความคับแค้นใจ
“ซวยอะไรอย่างนี้......

ซวยจริง ๆ ไปตรวจร่างกายหมอบอกว่าเป็นไขมันพอกตับ หมดค่ายาค่าหมอไปสามพันบาท

ซวยจริงๆ ยืมรถญาติขับไปซื้อของใกล้ๆบ้านก็เอาไปครูดกับเสาไฟฟ้า หมดค่าซ่อมไปสองพัน

ซวยจริงๆ พอซ้อนมอเตอร์ไซค์วินก็ทำแว่นตาตก เลนส์พลาสติกมัลติโค้ทบิ่น คงหมดอีกหลายสตางค์

ซวยจริงๆ แค่เปิดฝาอาหารกระป๋องง่ายๆก็โดนฝาเหล็กบาดมือแล้ว

ซวยจริงๆ จะพูดให้กำลังใจเพื่อนดันใช้คำผิดกลายเป็นคำพูดที่ทำให้แย่ไปกันใหญ่

ซวยจริงๆ ร้านซักรีดอยู่ๆก็ปิดไม่มีกำหนด จะไม่มีเสื้อใส่อยู่แล้วนะ

ซวยจริงๆ กินก๋วยเตี๋ยวเรืออยู่เส้นก็สะบัดใส่เสื้อสีขาว เปื้อนหมดเลย

ซวยจริงๆ วางจานข้าวไว้บนโต๊ะก็มีจิ้งจกมาแอบฉกไปกิน

ซวยจริงๆ คอมพิวเตอร์พังตอนกำลังจะส่งวิทยานิพนธ์พอดี ข้อมูลสำคัญข้างในหายเกลี้ยง!

ซวยจริงๆ โทรศัพท์มือถือโดนขโมยไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เบอร์โทรฯเพื่อนๆข้างในหายหมด

ซวยจริงๆ หุ้นที่ซื้อไว้ตกฮวบ กำไรหายวับกลายเป็นขาดทุนในวันเดียว

ซวยจริงๆ เมื่อเช้าตื่นสาย มาทำงานไม่ทันเลย